Ошо көндәрҙә, «Шоңҡар» журналының сайтындағы көндәлегемдә яҙа биргәйнем инде, Дәүләкәндә, Әхиәр ағай Хәкимовтың йорт-музейында, уҡыусы балалар менән осрашып ҡайттым. Йорт-музей директоры, үҙе лә ижадсы кеше ( мәҫәлән, йырҙарҙың һүҙҙәрен дә, көйөн дә үҙе яҙа ла, үҙе сәхнәгә сығып йырлап та ебәрә ) Гөлүзә ханым Арыҫланова саҡырғайны. Осрашыуға балалар килә тигәс, баш тартманым, ә, киреһенсә, шатланып риза булдым, сөнки тап уларға әйтер һүҙҙәрем күбәйеп киткәйне.

  Осрашыу һорауҙар-яуаптар рәүешендә барҙы, сәғәт ярым самаһы арала байтаҡ мәсьәләгә туҡталдыҡ, әле бында, блогта, уларҙың һәр береһен тәфсирләп яҙа алмайым, форматы ул түгел, шулай ҙа тәьҫораттарымды теркәп ҡуяйым.

  Балаларҙың үҙҙәренә нисек булғандыр инде ( артыҡ аҡыл һатырға тырышманым, аудиторияның үҙенсәлеген иҫәпкә алдым ), ә минең үҙемә оҡшаны. Йәш быуындың әҙәбиәт менән барыбер ҙә ҡыҙыҡһыныуы оҡшаны. Һәм шул сәғәт ярым арауыҡ эсендә әйтелгәндәрҙең бик әҙ генә булһа ла өлөшө лә уларҙың хәтеренә һеңһә, үҫмер саҡтарын иҫкә төшөргәндәрендә ошо осрашыу ҙа өҫкә ҡалҡһа – бурысым үтәлгән булыр, тием.

  Бына, мәҫәлән, бер һорау һәм шуға яуап:

  - Журналистика менән әҙәби ижадты бергә алып барыуы нисек?

  - Бик һәйбәт. Бөтә хәбәрселәр ҙә яҙыусы, бөтә яҙыусылар ҙа хәбәрсе булмай, була ла алмайҙыр. Кәрәкмәйҙер ҙә. Был – дөйөм алғанда, әлбиттә, ә минең үҙем өсөн ошо ике һөнәрҙе бергә алып барыуы оҡшай. Оҡшай, сөнки улар бер-береһен тулыландыра кеүек. Тулыландыралыр ҙа шул – ике йүнәлештә лә һүҙ тигән ғали йәнәптәре менән эшләнелә бит. Тел шымарыу тигән күренеш тә бар бит. Йәнә лә был фекер киңлегенә лә килтерә тигән уйҙамын. Йәғни журналистикалағы ниндәйҙер жанрға һыйып бөтмәгәнме, шул артабан үҫеп-үрелеп барлыҡҡа килгән ниндәйҙер яңымы, фекер әҙәби әҫәрҙә һынланырға мөмкин. Тағы ла шул: журналистика бит барыбер ҙә - оператив өлкә, унда бөгөнгө, һис юғында иртәгәһе көн өсөн мөһим мәсьәләләр күтәрелә. Ә әҙәби әҫәр оператив та булһын, бер ваҡытта ла иҫкермәһен дә. Ана, классик яҙыусыларҙың әҫәрҙәрен әле булһа яңы ғына яҙылғандай күреп уҡыйбыҙ ҙа баһа. 

  Икенсенән, үҙең әҙәби ижад менән шөғөлләнгәс, Яҙыусылар союзы ағзаһы булғас, был мөхит һиңә яҡшы таныш, әҙиптәр ҙә һине таный тигәндәй, һәм, шуға күрә радиолағы журналистика эшен алып барыуы ла еңелерәк.

  Ләкин журналистика менән яҙыусылыҡ гел генә һыйышып йәшәмәй ҙә ҡуя шикелле. Бында, бәлки, ике ҡуяндың ҡойроғо тураһындағы билдәле әйтемде лә иҫкә төшөрә алабыҙҙыр. Хәйер, ундай осраҡтар, береһенең дә ҡойроғон тота алмауҙар, тормошта әллә ни йыш түгелдер ул, йышырағы – бая әйтеүемсә, үҙ-ара ярҙам, тулыланыуҙыр. Әммә зыян да булып ҡуя. Мәҫәлән, тел мәсьәләһендә - яҙыусы теленең журналистик әйбер телен боҙоуы тураһында әллә ни әйтеп булмайҙыр, ә бына, мәҫәлән, хикәйәне  журналистика теле менән яҙыу – хөрттөр инде ул.

  Шулайыраҡ тип яуапланым. Яуапты бында һүҙмә-һүҙ килтермәнем, әлбиттә, һүҙҙәре икенсерәк, балаларға яҡшыраҡ аңлашылырҙай булғандыр, ә йөкмәткеһе ошолай ине.

  Башҡа һорау-яуаптарға сираттағы яҙмаларҙа туҡталырмын тип ниәтләнәм.